سيليمارين مجموعه تركيبات پلي فنلي گياه خارمريم مي باشد. استفاده از اين گياه جهت مشكلات كبدي تاريخچه اي طولاني دارد كه در حال حاضر با مطالعات گسترده اين اثرات به اثبات رسيده‌اند. سيليمارين به عنوان يک آنتی اکسيدان قوي و مستقيم عمل نموده و راديکال‌های آزاد سمی را از بين می برد. گلوتاتيون داخل سلولی و فعالیت آنزیم سوپر اکسيد ديسموتاز را افزايش مي دهد. تشـکيل لوکوترين ها را مهار می سازد و فعاليت آنزيم RNA پلي مراز را در هسته سلولی افزايش داده موجب تحريک سنتز پروتئين های ريبوزومال مي شود که اين عمل به نوبه خود قدرت نوسازی سلولی کبد را افزايش می دهد. سيليمارين در درمان هپاتيـت حاد و مزمن ويروسی هر دو موثر است. در يک مطالعه روی 29 بيمار مبتلا به هپاتيت ويروسی تحت درمان با سيليمارين نشان داده شده است که سيليمارين اثر چشمگيری بر روی پارامترهای افزايش يافته اين بيماران مانند سطح بيلی روبين سرم و آنزيم های کبدی در مقايسه با گروه پلاسبو اعمال می‌نمايد. پارامترهای آزمايشگاهی در گروه تحت درمان با سيليمارين بعد از دو هفته درمان درمقايسه با گروه پلاسبو بطور قابل ملاحظه‌اي به حد طبيعی رسيد. دريک مطالعه بر روی بيماران مبتلا به هپاتيت ويروسی مزمن، سيليمارين موجب بهبودی قابل ملاحظه ای شده است. مصرف 420 ميلی گرم سيليمارين در موارد حاد برای مدت 12 -3 ماه منجر به بهبود ضايعات سلولی کبد شده است. مقدار پروتئين خون افزايش يافته وآنزيمهای کبدی کاهش يافتند. علائم معمولی هپاتيت (مانند شکم درد, کمی اشتها و خستگی) همگی بهبود يافتند. مطالعات علمي Invitro وInvivo نشان دهنده اين است كه سيليمارين و به طور ویژه سيلی¬بين كبد را در مقابل استرس هاي اكسيداتيو محافظت نموده و فرآيندهاي التهابي را كه توسط راديكال هاي آزاد و سيتوكين هاي ثانوي تحريك مي شوند مهارمي نمايند. تاييد شده است كه استرس اكسيداتيو و التهاب در ضايعات سلولي بسياري از نسوج دخيل بوده و منجر به واكنش هاي نسجي در بيماران تحت درمان با داروي ضد سرطان مي شود. آثار محافظتي سيليمارين و سيلي بين در نسوج مختلف كاربرد باليني اين مواد را همراه با داروهاي ضد سرطان براي كاهش آثار سمي آنها در بيماران سرطاني پيشنهاد مي نمايد. لازم به ذکر است در مطالعات بالینی آثار مفید و اثربخشی بالینی قرص لیورگل اثبات گردیده است.
